4 years ago
ရိုဟင္ဂ်ာ ၇ ဦးကို အိႏၵိယႏိုင္ငံက ျမန္မာကို ပထမဆံုးအႀကိမ္ ျပန္ပို႔
4 years ago
ဓာတ္ျပားအဆိုေတာ္ ေတးသံရွင္ ေဒၚမာမာေဝ အသက္(၉၃) ႏွစ္ ကြယ္လြန္
4 years ago
ဒုကၡသည္စခန္းမွ လုပ္အားေပးဆရာမတစ္ဦး ရခိုင္မွ ရန္ကုန္သို႔လာစဥ္ လဝကဥပေဒျဖင့္ အဖမ္းခံရၿပီး ေထာင္တစ္ႏွစ္က်
5 years ago
ဦးေဇာ္ေဌး (ခ) မွဴးေဇာ္အား ဌာနေျပာင္းေရႊ႕တာဝန္ေပး
5 years ago
NVC ကဒ္ လက္ခံရန္ ဖိအားေပးခံရမႈကုိ ျငင္းဆုိေသာ ကမန္တုိင္းရင္းသားမ်ား စီးပြားေရးပိတ္ဆုိ႔ခံေနရ
5 years ago
ASEAN ထိပ္သီးမ်ား ရိုဟင္ဂ်ာအေရး ေဆြးေႏြး
5 years ago
Drone မႈနဲ႕ဖမ္းခံရသူ သတင္းေထာက္ေတြ မိသားစုနဲ႕ေတြ႕ခြင့္မရေသး
5 years ago
ျမန္မာ-ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ သေဘာတူညီခ်က္ (၁၀)ခ်က္ လက္မွတ္ေရးထိုး
5 years ago
AA ဒုဗိုလ္မွဴးႀကီး အပါအ၀င္ ၉ ဦးကို ေငြေၾကးခ၀ါခ်မႈနဲ႔ အမႈဖြင့္စစ္ေဆး
5 years ago
ဘာသာေပါင္းစုံ ဆုေတာင္းပြဲ (ရုပ္သံ)

စက္တင္ဘာ ၈ ၊ ၂၀၁၄
M-Media
-ေရးသူ-ႏွင္းဆီခင္
892014
ေန႔စဥ္ဘ၀မွာ ျဖစ္ပ်က္သမွ်ေတြဟာ တကယ္ေတာ့ အေတြ႔အၾကံဳေကာင္းေတြပဲ ျဖစ္တယ္လို႔ ဆိုႏုိင္ပါတယ္။ စာဖတ္မ်ားသူ၊ စာဖတ္နာသူေတြ အေနႏွင့္ စာေတြ႔ေလ့လာမွတ္သားမိတဲ့ အေၾကာင္းအရာ အခ်က္အလက္ေတြ အမ်ားၾကီး႐ွိသလို လက္ေတြ႔ဘ၀မွာ ေတြ႔ၾကံဳရသည္ေတြကလည္း တကယ့္ကို သင္ခန္းစာေကာင္းေတြပါပဲ။

တစ္ခါတစ္ရံမွာေတာ့ တစ္စံုတစ္ေယာက္ရဲ႕ အမွတ္မထင္ေျပာစကားေတြဟာ ကိုယ့္ဘ၀အတြက္ တစ္သက္တာ မွတ္သားစရာအျဖစ္ ရင္ထဲစြဲသြားတာမ်ိဳးလည္း ႐ွိပါတယ္။ ဒီလိုပါပဲ စာအုပ္တစ္အုပ္ကိုဖတ္တဲ့အခါ စာေရးသူရဲ႕အာေဘာ္ ဒါမွမဟုတ္ မွီျငမ္းကိုးကားထားတဲ့ စာတစ္ေၾကာင္းဟာ ရင္ထဲထိေအာင္ စြဲျမဲသြား တာမ်ိဳးလည္း႐ွိတယ္။ တစ္ခု႐ွိတာက လူ႔သဘာ၀အရ ေန႔စဥ္က်င္လည္ေနရတဲ့ ဘ၀မွာေတြ႔ၾကံဳရတာ၊ ဖတ္ မွတ္ ရေတာေတြက မ်ားလြန္းလွပါတယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕တစ္ခ်ိဳ႕ စာသားေတြ မွတ္သားစရာေတြကို ဦးေႏွာက္ကစြဲစြဲျမဲျမဲ မွတ္သားထားႏုိင္ေပမယ့္ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကေတာ့ ဖတ္တုန္းခဏ၊ မွတ္တုန္းခဏသာ ေခါင္းထဲစြဲေနတတ္ျပီး သိပ္မၾကာခင္မွာပဲ အေတြးထဲကေနေပ်ာက္ကြယ္သြားေရာ။ ဒါဟာလည္း လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ မွတ္ဥာဏ္ေကာင္းျခင္း၊ မေကာင္းျခင္းရဲ႕ အဆံုးအျဖတ္ မဟုတ္ပါဘူး။ ဦးေႏွာက္ရဲ႕ လက္သင့္ခံျပီး မွတ္သားထားတဲ့အေပၚတည္ပါတယ္။

အမွန္ေတာ့ ပစၥည္းပစၥယေတြကို စနစ္တက် ထည့္သိုျပီး လံုလံုျခံဳျခံဳ သိမ္းဆည္းထားမယ္ဆိုရင္ေပါ့ လိုအပ္လာတဲ့အခါ ကိုယ္အလို႐ွိတဲ့ အရာကို အလြယ္တကူ ထုတ္ယူသံုးစြဲႏိုင္ခြင့္႐ွိပါတယ္။ ပရမ္းပတာႏွင့္ အစီအစဥ္ မက်ထည့္သိုထားတဲ့အခါ အေရးၾကံဳရင္ လြယ္လင့္တကူ အသံုးမခ်ႏိုင္တာေတာ့ အမွန္ပဲေလ။ ဒီလိုပါပဲ တစ္ေန႔ခ်င္း ဖတ္မွတ္သြားတဲ့ တန္ဖိုး႐ွိတဲ့စာစုေတြကို မွတ္စုစာအုပ္ထဲမွာ စနစ္တက်ေရးမွတ္သြားျပီး ေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္ လက္လွမ္းမီရာမွာ သိမ္းဆည္းထားမယ္ဆိုရင္ လိုအပ္တဲ့အခါ အလြယ္တကူ ထုတ္ယူအသံုးခ်ႏိုင္မွာေတာ့ ေသခ်ာပါတယ္။

ကၽြန္မဘ၀မွာ ဖတ္မွတ္ခဲ့သမွ်ကို စုေဆာင္းထားခဲ့တာ ႏွစ္အေတာ္ေလးၾကာခဲ့ပါျပီ။ စာသင္ၾကားခဲ့တဲ့ သက္တမ္းတစ္ေလွ်ာက္မွာ တပည့္ေတြ (အထူးသျဖင့္ လူငယ္ေတြ) ႏွင့္ ၾကံဳဆံုခဲ့ရတယ္။ တခ်ိဳ႕ ေက်ာင္းသူ ေက်ာင္းသားေတြဟာ ထက္ျမတ္တယ္၊ စာဖတ္မ်ားတဲ့စာဂ်ပိုးေတြျဖစ္ၾကသလို တခ်ိဳ႕က်ျပန္ေတာ့ စာဖတ္ပ်င္းၾကသူေတြပါ။ မ်ားေသာအားျဖင့္ကေတာ့ ငယ္ဘ၀မွာ စာစံုဖတ္ျဖစ္ဖို႔ခဲယဥ္းပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ကၽြန္မအေနႏွင့္ စာဖတ္၀ါသနာၾကီးတဲ့ အေဖရဲ႕သြန္သင္လမ္းညႊန္မႈေၾကာင့္ ဆယ္ေက်ာ္သက္အ႐ြယ္မွာပဲ စာဖတ္၀ါသနာပါခဲ့ပါတယ္။ ဒါ့အျပင္ စာဖတ္တိုင္း အေရးၾကီးတာေတြကို မ်ဥ္းသားျပီး မွတ္စုစာအုပ္ထဲကူးေရးရတဲ့အက်င့္ကိုလည္း အေဖ့ဆီက အေမြရခဲ့ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္လည္း ဘ၀မွာ ခြန္အားျဖစ္ေစျပီး တြန္းအားေပးတဲ့စာစုေတြ၊ အဆံုးအမေတြကို ဆုေဆာင္းမွတ္သားခဲ့ရာက ကၽြန္မရဲ႕တပည့္ေလးေတြႏွင့္ စာဖတ္သူေတြကို လက္ဆင့္ကမ္းလုိက္ပါတယ္။ စာဖတ္သူေတြအတြက္ တစ္စံုတစ္ခုေသာ အတိုင္းအတာအထိ အက်ိဳးျဖစ္ထြန္းမယ္ဆိုရင္ေတာ့ ကၽြန္မ လႈိက္လႈိက္လွဲလွဲ ၾကည္ႏႈးမိမွာပါ။

    သူငယ္ခ်င္းေကာင္းေတြႏွင့္ ပတ္သက္ျပီး အလွပဆိုးေသာ ႐ွာေဖြေတြ႔႐ွိမႈတစ္ခုကေတာ့ သူတို႔တစ္ေတြဟာ မခြဲမခြာဘဲႏွင့္ ကိုယ္ပိုင္သီးျခားရပ္တည္ႏုိင္စြမ္း ႐ွိၾကတာပါပဲ။

        ေအာင္ျမင္မႈဆီကိုသြားရာလမ္းဟာ ဘယ္ေတာ့မွျပီးဆံုးသြားတယ္ မ႐ွိပါဘူး။ ေဆာင္႐ြက္ဆဲ၊ ေဆာက္လုပ္ဆဲပဲ။

        ယဥ္ေက်းသိမ္ေမြ႔တယ္ဆိုတာေလ ေခါင္းအံုးတစ္ခုလိုပဲ။ အထဲမွာဘာမွမ႐ွိေပမဲ့ ကၽြႏု္ပ္တို႔ကို အံ့ၾသစရာေကာင္းတဲ့ ခံစားထိေတြ႔မႈကိုေတာ့ေပးတယ္။

        ကုိယ့္ရဲ႕ဘ၀မွန္အတိုင္းေနပါ။ ကိုယ္ခံစားရသလိုေျပာဆိုပါ။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ ေပါ့ေပါ့ဆဆေနတတ္သူေတြဟာ အရာခပ္သိမ္းကိုလ်စ္လ်ဴ႐ႈၾကျပီး အရာရာကို လ်စ္လ်ဴ႐ႈသူေတြဟာ ေပါ့ဆတတ္လို႔ပဲေပါ့။

        လမင္းၾကီးကို ရည္႐ြယ္ျပီးခ်ိန္ပါ။ တကယ္လို႔လြဲေခ်ာ္သြားခဲ့ရင္လည္း ၾကယ္ေတြကိုထိမွန္ႏုိင္ပါေသးတယ္။

        ေနေရာင္ျခည္ကို မ်က္ႏွာယူ႐ႈၾကည့္တတ္သူဟာ အရိပ္မည္းေတြေတြ႔မွာ မဟုတ္ပါဘူး။

        တစ္စံုတစ္ေယာက္ကို အျမဲတမ္းလိုလို “ေနာက္ေတာ့မွ” လို႔ေျပာေနက်ျဖစ္တဲ့သူေတြအတြက္ “ဘယ္ေတာ့မွ” ဆိုတာပဲ ျဖစ္လာပါလိမ့္မယ္။

        လူ႔သဘာ၀ႏွင့္ပတ္သက္ျပီး အသိပညာဗဟုသုတ နည္းပါးသူဟာ ဘ၀မွာ ေနေပ်ာ္စရာေလးေတြႏွင့္ လြဲေခ်ာ္ျပီး အက်ိဳးျဖစ္ထြန္းမႈမ႐ွိဘဲ ဘ၀ကို အဆံုးသတ္ေလ့႐ွိၾကတယ္။

        ခင္မင္ရင္းႏွီးမႈဆိုတာ ၾကီးၾကီးက်ယ္က်ယ္မဟုတ္ပါဘူး။ ေသးငယ္တဲ့ အရာေတြ သန္းခ်ီျပီး စုစည္းထားျခင္းပါ။

        ငါေတာ့ေအာင္ျမင္မႈရျပီ။ ဆက္ၾကိဳးစားဖိုပမလိုေတာ့ပါဘူး။ နားေတာ့မယ္ဆိုတာ ဘယ္ေတာ့မွ မလုပ္သင့္တဲ့အရာမ်ိဳး။

        သဘာ၀တရားကို အလိုက္သင့္လက္ခံႏုိင္ေအာင္ ၾကိဳးစားပါ။ စိတ္႐ွည္ၾကံံ႕ခိုင္ျခင္းကေတာ့ လႈိ႔၀ွက္ခ်က္ေပါ့။

        အသက္႐ႈသြင္းပါ။ ျပီးေတာ့ ျပန္ထုတ္ပါ။ အဲဒီအခ်ိန္ခဏေလးဟာ ကိုယ့္ဘ၀ကို ကိုယ္တစ္ကယ္ ပိုင္ဆိုင္တဲ့အခ်ိန္ေလးျဖစ္ျပီး ၾကိဳးစားခြင့္႐ွိတဲ့ အခ်ိန္ပဲဆိုတာယံု။

        ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ဆိုတာ ႏွလံုးသားမွာ ခို၀င္ေနရာယူထားတဲ့ ဌက္ေမႊးဌက္ေတာင္ေလးေတြေပါ့။ သူတို႔ေတြဟာ သီခ်င္းစာသားမပါတဲ့ ေတးသြားေလးကို အခါမလပ္ သီဆုိေနၾကတယ္။ ရပ္မသြားေအာင္ ထိန္းထားရမွာ ကိုယ္တိုင္ပဲေပါ့။

        အရာရာတိုင္းရဲ႕တန္ဖိုးဟာ ဘ၀မွာ ကုိယ္ေပးဆပ္တဲ့ ပမာဏအတိုင္းပဲဆိုတာ မေမ့ပါႏွင့္။

        သူငယ္ခ်င္းမိတ္ေဆြဖြဲ႔ဖို႔ အေကာင္းဆံုးအခ်ိန္ကေတာ့ သူ႔ဆီက အကူအညီမယူရခင္အခ်ိန္ေပါ့။

        မွတ္သားစရာ တစ္စံုတစ္ရာရပါေစလို႔ ဆႏၵျပဳရင္း…….

 ႏွင္းဆီခင္

Tags:

Leave a Reply