4 days ago
ဦးေဇာ္ေဌး (ခ) မွဴးေဇာ္အား ဌာနေျပာင္းေရႊ႕တာဝန္ေပး
6 days ago
NVC ကဒ္ လက္ခံရန္ ဖိအားေပးခံရမႈကုိ ျငင္းဆုိေသာ ကမန္တုိင္းရင္းသားမ်ား စီးပြားေရးပိတ္ဆုိ႔ခံေနရ
4 weeks ago
ASEAN ထိပ္သီးမ်ား ရိုဟင္ဂ်ာအေရး ေဆြးေႏြး
1 month ago
Drone မႈနဲ႕ဖမ္းခံရသူ သတင္းေထာက္ေတြ မိသားစုနဲ႕ေတြ႕ခြင့္မရေသး
2 months ago
ျမန္မာ-ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ သေဘာတူညီခ်က္ (၁၀)ခ်က္ လက္မွတ္ေရးထိုး
2 months ago
AA ဒုဗိုလ္မွဴးႀကီး အပါအ၀င္ ၉ ဦးကို ေငြေၾကးခ၀ါခ်မႈနဲ႔ အမႈဖြင့္စစ္ေဆး
2 months ago
ဘာသာေပါင္းစုံ ဆုေတာင္းပြဲ (ရုပ္သံ)
2 months ago
ရိုးရာ လက္ေဝွ႔ အဖြဲ႔ခ်ဴပ္ ျပကၡဒိန္တြင္ ထြန္းထြန္းမင္း ဓါတ္ပံု ခ်န္ထားခံရ
2 months ago
ဘာသာေပါင္းစံု ဆုေတာင္းပြဲ ဖိတ္ၾကားလႊာ (ရန္ကုန္)
2 months ago
ေရႊတိဂံုေစတီ ဝတၱကေျမအတြင္း ဘာသာျခားမ်ားကို ေစ်းေရာင္းခြင့္ ကန္႔သတ္ထားျခင္း မရွိဟုဆို

“ေက်ာင္းတံခါးႀကီးတစ္ခ်ပ္ကုိ ဖြင့္လွစ္လိုက္ျခင္းသည္ အက်ဥ္းေထာင္တံခါးတစ္ခ်ပ္ကို ပိတ္လိုက္ႏိုင္ျခင္းျဖစ္ပါသည္။”ဟု စာေရးသူငယ္စဥ္က စာစီစာကံုးမ်ားတြင္ ဖတ္ခဲ့ဖူးပါသည္။ ဆရာဟူသည္ ဘုရား။တရား၊သံဃာ၊မိဘ၊ဆရာသမားဟူေသာ အနႏၱဂိုဏ္းဝင္ ရတနာငါးပါးတြင္ တစ္ပါးအပါအဝင္ျဖစ္သည္။ ဗုဒၶျမတ္စြာ၏ဘုရားသားေတာ္ သံဃာေတာ္မ်ားသည္ ဝိနည္းေတာ္မ်ား ႏွင့္အညီ က်င့္ၾကံအားထုတ္ေနထိုင္ေနရသလို အနာဂတ္လမ္းျပၾကယ္ ေက်ာင္းသား၊ေက်ာင္းသူ ေလးမ်ားရဲ႕ ပဲ့ကိုင္ရွင္ ဆရာသမားမ်ားတြင္လည္း ဆရာက်င့္ဝတ္မ်ား ရွိၾကပါသည္။

“အတတ္လည္းသင္၊ ပဲ့ျပင္ဆံုးမ၊သိပၸမခ်န္၊ ေဘးရန္ဆီးကာ၊ သင့္ရာအပ္ဖို႔၊ ဆရာတို႔၊ က်င့္ဖို႔ဝတ္ငါးျဖာ။”ဟူသည္ ဆရာသမားမ်ား၏ က်င့္ဝတ္မ်ားပင္ျဖစ္ပါသည္။ ထို႔ေၾကာင့္လည္း ရတနာငါးပါးဂိုဏ္းဝင္ ကန္ေတာ့ခံ လူတန္းစားစာရင္းဝင္ ဆရာသမားမ်ားအား “အာစရိယ၊ ဂုေဏ၊ အနေႏာၱ”ဟူ၍ ဂုဏ္ေပးတင္စားၾကျခင္းျဖစ္ပါသည္။

ႏိုင္ငံတစ္ႏိုင္ငံ ဖြံ႕ၿဖိဳးတိုးတက္ေရးအတြက္ ပညာအရင္းအျမစ္သည္ အဓိက အခန္းက႑မွ ပါဝင္ေနပါသည္။ ႏိိုင္ငံအႏွံ႕စာသင္ေက်ာင္း အသီးသီးရွိ ေက်ာင္းသား၊ေက်ာင္းသူေလးမ်ားသည္ ပညာအရင္းအျမစ္ပိုင္ရွင္ေလးမ်ား ျဖစ္ၾကသည္။ ပဲ့ကိုင္ရွင္ ဆရာသမားတို႔အေနနဲ႔ မိမိတို႔ထံ ပညာလာေရာက္ ဆည္းပူးေနေသာ လူ႔စြမ္းအား အရင္းအျမစ္ ပို္င္ရွင္ေလးမ်ားအား ပညာသင္ၾကား ဆံုးမရာတြင္ စည္းကမ္းနည္းလမ္းမ်ားသည္ စံနမူနာျဖစ္ဖို႔ အေရးႀကီးလာပါသည္။ “အမ်ိဳးသား စည္း ကမ္းအစ၊ စာသင္ေက်ာင္းက” ဆိုသည့္ ေဆာင္ပုဒ္သည္ ပညာေရးေလာကသားတို႔ လိုက္နာစံထား ရမည့္အခ်က္ကို မီးေမာင္းထိုးျပေနေပသည္။

ကမာၻေပၚရွိ တရုတ္ႏို္င္ငံ၊ ေျမာက္ကိုရီးယားႏိုုင္ငံ၊ ရုရွားႏိုင္ငံ၊ က်ဴးဘားႏိုင္ငံ၊ ဗီယက္နမ္ ႏိုင္ငံစသည့္ ကြန္ျမဴနစ္ဝါဒ က်င့္သံုးေနၾကသည့္ တိုင္းျပည္မ်ားတြင္ ေက်ာင္းဆရာ၊ ဆရာမမ်ားသည္ တပည့္မ်ားအား အျပစ္ေပးဆံုးမရာတြင္ အလြန္ ခက္ထန္ၾကမ္းတမ္းလွသည္ကို သတိျပဳမိပါသည္။ မၾကာေသးမီက အိမ္နီးခ်င္း တရုတ္ႏို္င္ငံတြင္ ဆရာမ၏ရိုက္ႏွက္ဆံုးမမႈ႕ေၾကာင့္ ေက်ာင္းသားေလး ေသဆံုးခဲ့ရပါသည္။ “အေနာက္ႏို္င္ငံမ်ားတြင္ ဆရာ၊ ဆရာမမ်ား မဆိုထားဘိ ခေလးမိဘမ်ားသည္ပင္ မိမိတို႔သားသမီးရင္းခ်ာမ်ားကို ရိုက္ႏွက္ဆံုးမျခင္းမျပဳရန္” ဥပေဒျဖင့္ အခိုင္အမာ သတိေပးတားျမစ္ထားေပသည္။

သို႔ေသာ္ စာေရးသူတို႔ႏိုင္ငံတြင္ အေျခခံပညာဦးစီး႒ာန လက္ေအာက္ရွိ မူလတန္း၊ အလယ္တန္း၊ အထက္တန္းေက်ာင္းဆရာ၊ ဆရာမမ်ားသည္ ဆယ္စုႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ မေလ်ာ္ကန္ သည့္ နည္းလမ္းမ်ားႏွင့္ဆံုးမ အျပစ္ေပးေနပါသည္။ ဥပမာတင္ျပရလွ်င္

(၁) တင္ပါးကို အရႈိးရာထင္ေအာင္၊ ေသြးခ်ည္ဥေအာင္ ရိုက္ႏွက္ဆံုးမေနျခင္း။

(၂) စာသင္ခံုေပၚ ေမွာက္ခိုင္းကာ တင္ပါးကို ႀကိမ္လံုး(သို႔မဟုတ္) ဝါးျခမ္းျပားႏွစ္ျပား ပူးၿပီး ရိုက္ႏွက္ ဆံုးမေနျခင္း။

(၃) စာမရသည့္ ေက်ာင္းသား၊ေက်ာင္းသူမ်ားကို စာသင္ခန္းမ်ားအတြင္း၊ ေက်ာင္းဝင္းအတြင္း၊ ပတ္ေျပးခိုင္းကာ ဆံုးမျခင္း။

(၄) Assembly ကြင္းျပင္ထဲတြင္ ထြက္ခိုင္းကာ အရိႈးရာထပ္ေနေအာင္ ရိုက္ႏွက္အျပစ္ေပးျခင္း။

(၅) စာသင္ခ်ိန္ကုန္တဲ့အထိ အတန္းထဲမွာ လက္ေျမွာက္ခိုင္းျခင္း။

(၆)စာရသည့္ေက်ာင္းသားက စာမရသည့္ေက်ာင္းသူကိုလည္းေကာင္း၊ စာရသည့္ေက်ာင္းသူက စာမရသည့္ ေက်ာင္းသားကို နားရြက္ဆြဲေစျခင္း။ စသည့္ နည္းလမ္းမ်ိဳးစံုျဖင့္ ယေန႔ေခတ္ အခါသမယႏွင့္ သဟဇာတျဖစ္စြာ၊ လိမၼာပါးနပ္စြာ၊ ေျပာဆို ဆံုးမျခင္းမရွိသူက အေတာ္မ်ားျပားေနေပသည္။

ထို႔ေၾကာင့္လည္း ၿပီးခဲ့တဲ့ ၾသဂုတ္လက ပညာေရးဝန္ႀကီး၊ ျပည္ေထာင္စုဝန္ႀကီး ေဒါက္တာ မ်ိဳးသိမ္းႀကီးက “အေျခခံပညာေက်ာင္းမ်ားတြင္ စာသင္ၾကားေနေသာ ဆရာ၊ဆရာမမ်ားအေနျဖင့္ မိမိတို႔ တပည့္မ်ားအား ရိုက္ႏွက္ၿပီး အျပစ္ေပးဆံုးမျခင္း မျပဳရန္။”သတိေပးလမ္းညႊန္ခဲ့ပါသည္။ သို႔ ေသာ္လည္း လူတိုင္း၏အဓိက ရန္သူႀကီးျဖစ္သည့္ အတၱႏွင့္ေဒါသကို ထိန္းခ်ဳပ္ႏိုင္စြမ္း မရွိသည့္ အတြက္ မၾကာေသးမီက ဟိုးေလးတေက်ာ္ျဖစ္သြားခဲ့ရသည့္ ပညာေရးေလာကမွ ျဖစ္စဥ္ေလးတစ္ခုကို စာေရးသူတင္ျပခ်င္ပါသည္။

စက္တင္ဘာလ ၂၂ ရက္ေန႔က ပဲခူးတိုင္းေဒသႀကီးေရတာရွည္ၿမိဳ႕နယ္၊ ကူးတို႔ဆိပ္ေက်းရြာ၊ မူလတန္းလြန္ေက်ာင္းတြင္ အသက္၇ႏွစ္ခန္႔ရွိ စာမရသည့္ ဒုတိယတန္းေက်ာင္းသူ(၂) ဦးႏွင့္ ေက်ာင္းသား (၃) ဦးအား ေက်ာင္းသား၊ေက်ာင္းသူမ်ား၏ အတန္းေရွ႕ဆံုးသို႔ထြက္ခိုင္းကာ ဆရာမ ျဖစ္သူ ေဒၚသႏာၱေဆြက ခေလးငယ္မ်ား၏ စကတ္ႏွင့္ေဘာင္းဘီမ်ား ခၽြတ္ခိုင္းကာ အခ်ိန္အတန္ ၾကာ မတ္တပ္ရပ္ခိုင္းကာ အျပစ္ေပးခဲ့ပါသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ပညာေရး တာဝန္ရွိသူမ်ားက ထိုဆရာမ အား စာသင္ၾကားမႈ႕ ရပ္ဆိုင္းေစၿပီး ခရိုင္ပညာေရးမွဴး ဦးေဆာင္သည့္ စံုခံုအဖြဲ႕က စစ္ေဆးလ်က္ ရွိေၾကာင္း ေရတာရွည္ၿမိဳ႕နယ္၊ ဒုတိယပညာေရးမွဴး ဦးသက္တင္က ေျပာၾကားခဲ့ေပသည္။ “ခေလး ေတြကလည္း ေက်ာင္းတက္ရမွာကို စိုးရိမ္ထိတ္လန္႕ေနပါတယ္။ ဒဏ္ေပးခံရတဲ့ ေက်ာင္းသား၊ ေက်ာင္းသူေလးမ်ားရဲ႕ မိဘေတြႏွင့္ ဆရာမ ထိပ္တိုက္ မေတြ႔မိေအာင္ ေရွာင္ရွားလိုတာေၾကာင့္ ထိုဆရာမအား ၿမိဳ႕နယ္ ပညာေရးမွဴးရံုးမွာ ရံုးဝန္ထမ္းအေနနဲ႔ တာဝန္ေပးထားေၾကာင္း” သိရပါတယ္။

“အဆိုပါ လုပ္ရပ္ေၾကာင့္ ဝန္ထမ္းအျဖစ္မွ ထုတ္ပယ္သည္အထိ အေရးယူႏို္င္ေၾကာင္း” အေျခခံပညာဦးစီး႒ာန ေခတၱညႊန္ၾကားေရးမွဴးခ်ဳပ္ ေဒါက္တာ ေအာင္ႏိုင္စိုးက ေျပာၾကားခဲ့ပါသည္။

အခ်ိဳ႕ေသာ ဆရာ၊ ဆရာမမ်ားသည္ စိတ္မၾကည္လွ်င္ မၾကည္သလို ေက်ာင္းစာသင္ခန္း အတြင္း မေရာက္ခင္ လူမႈေရး၊ စီးပြားေရးက႑အသီးသီးတြင္ ရင္ဆိုင္ျဖတ္သန္းရင္း ၾကံဳေတြ႔ခဲ့ရေသာ အခက္အခဲ၊အၾကပ္အတည္း၊ျပႆနာမ်ိဳးစံု၊ မေက်နပ္မႈမ်ိဳးစံုတို႔ကို စာသငင္ခန္း ျပင္ပတြင္ ထားရစ္ရမည့္အစား စာသင္ခန္းအတြင္း ယူေဆာင္လာေသာအခါ “ေစတနာ၊ဝါသနာ၊ အနစ္နာ” “နာသံုးနာ ဂုဏ္” ေပ်ာက္ကြယ္ကာ ယခုလို ျဖစ္ရပ္ဆိုးမ်ားႏွင့္ ရင္ဆိုင္ၾကံဳေတြ႕ေနရ ေတာ့သည္။

အခ်ိဳ႕ဆရာ၊ ဆရာမမ်ားသည္ “ရိကၡာႏွင့္သိကၡာ” လဲလွယ္ၾကသည့္ျဖစ္စဥ္မ်ားလည္း ရွိပါသည္။ မိမိတို႔ထံ လစဥ္ အခေပးက်ဴရွင္ တက္ေနသူမ်ားကို မ်က္ႏွာသာေပး၍ ဆက္ဆံျခင္း၊ အသားအေရာင္၊လူမ်ိဳးဘာသာ၊ ရာထူးဂုဏ္ဝါ၊ အရွိန္ၾသဇာအာဏာရွိမႈ ေနာက္ခံကိုၾကည့္၍ ေက်ာင္းသား၊ေက်ာင္းသူမ်ားအားဆက္ဆံေနျခင္း။ တန္ဆိုးလက္ေဆာင္ အျမဲတမ္းေပးေနသူမ်ား အား ဦးစားေပးကာ ဆက္ဆံေနျခင္း။ စသည္တို႕သည္ ဆရာ့က်င့္ဝတ္မ်ားႏွင့္ ျပဒါးတစ္လမ္း၊ သံတစ္လမ္း ဆရာ့က်င့္ဝတ္မ်ားႏွင့္ လားလားမွ် မအပ္စပ္ေသာ အရာမ်ားျဖစ္၍ ေရွာင္ရွားသင့္ၾကေပသည္။

မည္သို႔ပင္ဆိုေစ ပဲခူးတိုင္းေဒသႀကီး၊ ေရတာရွည္ၿမိဳ႕နယ္၊ မူလတန္းလြန္ေက်ာင္း ဆရာမ လုပ္ရပ္ေၾကာင့္ အရွက္ခြဲ အျပစ္ေပးခံရသည့္ ကေလးမ်ားမွာ စိတ္ဒဏ္ရာရသြားႏိုင္ပါသည္။ အျပစ္ ေပးဆံုးမတတ္သည့္ ဆရာမအား နာက်ည္းစိတ္ဝင္သြားကာ ပညာေရးကို ေက်ာခိုင္းခဲ့ပါက ကာယ ကံရွင္ကေလးမ်ားႏွင့္ ႏိုင္ငံအတြက္ မ်ားစြာ ထိခုိက္နစ္နာပါသည္။

ထို႕ေၾကာင့္ စာသင္သက္ ၃၀ ျဖတ္္သန္းခဲ့သည့္ စာေရးသူအေနျဖင့္ အၾကံျပဳလိုသည္မွာ စာသင္သား တပည့္မ်ားအား ဥပမာမ်ားသံုး၍ ႏိႈင္းယွဥ္သင္ၾကားေပးျခင္း၊ အတုယူစရာမ်ားေျပာ၍ သင္ၾကားေပးျခင္း၊ အခြင့္အလမ္းမ်ားေျပာျပျခင္း ခေလးမ်ားစိတ္ကို တိုက္တြန္းဆြဲေခၚလႈံ႔ေဆာ္ေပး ျခင္းတို႔ျဖင့္ ပညာသားပါပါ သင္ၾကားဖို႔ အခ်ိန္တန္ေပၿပီ။ ထို႔အျပင္ စာသင္သားခေလးမ်ားအား အတန္းလိုက္ အလွည့္က်စီ အၿပိဳင္အဆိုင္ စာဆိုေစျခင္း။ အုပ္စုလိုက္ယွဥ္ၿပိဳင္ေစျခင္း။ အားက်စိတ္မ်ားျဖစ္ေအာင္ လႈံ႕ေဆာ္သင္ၾကားျခင္းတို႔ျဖင့္ တိုင္းျပည္၏ အနာဂတ္လမ္းျပၾကယ္ ေလးမ်ားဘဝကို ပိုိမိုထြန္းေတာက္ေအာင္ အေရာင္တင္ေပးဖို႔ လိုေနၿပီျဖစ္ပါသည္။

မည္သို႕ေသာ အေျခအေနအေၾကာင္း အမ်ိဳးမ်ိဳးေၾကာင့္ ျဖစ္ေစ ဆံုးမပဲ့ျပင္ရာတြင္ တပည့္မ်ား၏ ရုပ္ပိုင္းဆိုင္ရာ၊ စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာမ်ားကို ထိခိုက္နာက်င္ခံစားသြားေအာင္ မလုပ္မိေစေရးသည္ အလြန္ႀကီးေလးေသာ တာဝန္ႀကီးတစ္ရပ္ျဖစ္ပါေၾကာင္း အၾကံျပဳအပ္ပါသည္။

ဂ်က္ဖရီတင္အုန္း (ရန္ကုန္စက္မႈ႔တကၠသိုလ္)



Comments are closed.